Een vrouw met afasie.
Ze is dementerend, kan niet echt communiceren. Legt zelden écht contact. Ik gaf haar koffie, en bleef nog even bij haar zitten nadat het op was. Ik luisterde naar de woordenstroom, wat voor het oor van ons een letterwaterval is. Ik had mijn hand op het 'dienblad' van haar rolstoel, mijn vingers gespreid. Toen kwam er langzaam een kleine, oude, rimpelige hand omhoog. Ze spreidde ook haar vingers en verstrengelde ze in de mijne. Ze keek me aan. Haar blik. We hadden écht contact. Een jonge hand, verstrengeld met een oude, getekend door het leven. Ik heb zelden zo'n intens contact gehad met iemand als met deze vrouw. We waren echt verbonden. Jong en oud, maar beiden met een verleden.
Samen waren we heel even leeftijdsloos.
Ja, wat kan het verkwikkend zijn, en ons een totale relativering schenken als wij door zulke zo waardevolle ontmoetingen worden geraakt.
BeantwoordenVerwijderenMijn moeder is net overleden, en dan voel je hoe kleine intensieve contactmomenten zo in waarde kunnen stijgen.
fijne paasdagen ; Bob Thijs
Ja, zeker weten. Gecondoleerd.
VerwijderenNa zulk soort gebeurtenissen kun je echt die kleine dingen voelen. op dat moment schoot ik ook vol.