woensdag 19 oktober 2011

Dani's song

What would i sing
if i made a song for you
what can i do to make it
shining bright for you


maybe i should give you
little kisses when we
kiss goodbye at the train station


whisper sweet words into you ear
as long i can keep you here
in my arms so save and cuddly
and softly i will say those special words for you


I do, I do truly love you,
do do do do do love you
I love you I swear it's true
I do do do do love you


that's what i'd sing if i
made a song for you
that's what i'd do to make it
shining bright for you


i do, i do truly love you
do do do do do love you
I love you i swear it's true
I wrote this little song for you.

maandag 19 september 2011

terugkeer.

Daar was je weer,
lang geleden toonde je
je voor het laatst.
je brengt altijd goede dingen,
of je geeft me complimenten.

Ik steek mijn hand uit,
maar trek ook weer terug.
van dichtbij vind ik het
nog steeds een beetje eng.

voorzichtig hield ik je
even in mijn hand
voordat ik je
op mijn dakpan zette
even bleef je zitten.

alsof je indruk wilde maken,
onuitwisbare indruk.
maar dat doe je iedere keer.
toen vloog je weg.

Een vlinder in de nacht.

vrijdag 9 september 2011

Verder gaan.

Zeg,

Ik kan niet zeggen,
Wie ik ben.
Want ik ken mezelf niet.

Maar,

Ik weet wel,
Waarom ik hier ben.
Want dat heb ik geleerd.

Ik,

Ik ben hier om mensen te helpen.
Mensen, die het zelf niet meer weten.
Ook al weet ik het zelf soms ook niet.

Over gevoel kan ik slecht praten,
Maar over de doelen juist goed.
Op het moment dat ik deze keuze maakte,
Was het de juiste.

Maar nu,

Is het tijd om verder te gaan,
Ik ga mensen helpen.
Zodat ze, zelfstandig,
Maar met een beetje hulp,

Zichzelf kunnen vinden.

Ik heb hier mijn doelen bereikt,
Ik heb gedaan wat ik kon.
Ik ga verder,
Jij nu ook?

Soulmate.

If an angel could fall out of heaven
If the sun could fall from the skies
If Adam and Eve didn’t eat the apple
Then what would life be like

Adam and Eve DID eat the apple
Now the world has turned out grey
Only you can make me feel special
‘Cause no one but you knows the way

The way to turn a smile on my face
To make me shiver with your touch
Only you are what I need
I just love you so goddamn much

Experiencing problems every day
Filling up an empty hole
They never said that life was easy
Life ain’t easy, just beautiful

Writing this does a lot to me
Never wrote something like this
But you’re the one I’m proud to have
And the one I’m gonna miss

Gonna miss when you are gone
I hope it takes a lot of time


dit, lieve lezers, heb ik niet geschreven. dit bericht ontving ik 6 dagen nadat ik hém ontmoette. ik heb dit vaak op papier proberen te zetten, maar ik kan dit niet zo goed verwoorden. maar ik ga het toch proberen.

ik ben er van overtuigd dat iedereen zijn eigen "wederhelft" heeft. En, ik ben er ook van overtuigd, dat het je partner niet hoeft te zijn. want je wederhelft, dat is immers een andere (aanvullende) kant van jezelf. en je gaat ook geen relatie aan met jezelf. Maargoed, hij schreef dit dus voor mij.

ik ontmoette hem op een studiebeurs, en ik (en hij ook, vertelde hij me later,) voelde meteen de klik. alsof 20 vingers zich in elkaar verstrengelden om zich vervolgens nooit meer los te laten. ik gaf hem mijn telefoon nummer, we smsten, vervolgens gaf ik mijn email adres, en nu, 2 jaar verder, delen we nog steeds alles. en nee, hij is niet mijn partner, ik ben gelukkig met mijn vriendin.

het is raar dat een ontmoeting zoiets te weeg kan brengen, we zeiden op dag 3 al "ik hou van je" tegen elkaar. want we voelden dat ook heel erg.
ik kan deze ontmoeting dus nog steeds niet goed beschrijven, maar degene die dit ook hebben meegemaakt, weten wat ik bedoel en voel!



woensdag 8 juni 2011

Morgen

morgen begin ik opnieuw
morgen haal ik
het onderste uit de kan
morgen geef ik
zoveel ik kan

morgen doe ik vandaag over
maar dan nóg beter
morgen bereik ik mijn doel
die ik ook
morgen pas bedenk

morgen voel ik me goed
morgen laat ik ook mijn verdriet er zijn
morgen is er een nieuwe start
morgen koester ik oude dingen
en bewonder ik nieuwe dingen

morgen

morgen is de eerste dag
van de rest van mijn leven
morgen grijp ik die kans
met beide handen aan

morgen, begin ik zonder zorgen over morgen

maandag 6 juni 2011

7 dagen bewustwording voor een leven vol inspiratie.


Dag 1:
-         Een uur yoga beoefenen.
pak één of twee lastige houdingen en oefen die een uur lang. Geloof dat je het kan en geef niet op als het niet lukt, maar blijf oefenen. Ga terug naar de lijkhouding, adem diep in en uit en probeer het nogmaals.
Dag 2:
-         Een half uur lang gedachten-schrijven.
pak een pen en een kladblok of je laptop en ga een half uur lang non-stop schrijven wat er in je op komt. Let er wel op dat je in een juiste houding zit want bij deze oefening span je snel je nek en schouders aan.
Dag 3:
-         Maak een mini-bucketlist.
maak een lijst van maximaal 7 punten met dingen die je gedaan wil hebben aan het einde van de week. Probeer er elke dag één af te strepen. Het kan heel minimalistisch zijn, zoals iemand complimenteren of iets “groots”, bijvoorbeeld iemand iets te vertellen wat je anders nooit durfde.
Dag 4:
-         Zing een kwartier lang.
zing een kwartier lang je favoriete nummer of het nummer waar je vrolijk van word. Ook als je niet kunt zingen. Het is bewezen dat als je zingt, het je oplucht.
Dag 5:
-         Ga een uur lang wandelen.
neem geen muziek mee, maar ga met jezelf. Laat je gedachten de vrije loop. Net zoals een pelgrimstocht, maar dan in het klein. Let op alle dingen om je heen, probeer nieuwe dingen te ontdekken en bewonder het mooie wat er is. Als je eenmaal thuis bent, ben je rustig maar heb je ook weer energie.



Dag 6:
-         Voer de rest of alle opdrachten van je bucketlist uit.
doe de opdrachten met je volle aandacht, en probeer niet als je één opdracht uitvoert, bezig te zijn met hoe je de volgende opdracht uit gaat voeren.
Dag 7:
-         Doe de bovenstaande opdrachten gedurende de hele dag.
het is zondag, dus je hebt de tijd om dit te doen. Ook moet je eraan denken dat je met je hoofd bij één en dezelfde opdracht blijft. Dan voel je je het meest bewust van de dingen die je doet.





Conclusie:
-         Als je al deze dingen hebt uitgevoerd, en je vind zelf dat het goed gelukt word, kun je deze bewustwording ook toepassen in je dagelijkse routine. Het om je heen kijken, het staan in het hier en nu, het zorgt allemaal voor veel energie en je gaat je goed voelen. Je hoeft niet in het verleden of vooruit te kijken om het leuk te hebben.

maandag 9 mei 2011

Lege regels

Lege regels liggen voor me,
Lege regels die altijd
opgevuld gaan worden.
Lege regels die
altijd beschreven "moeten" worden.

Lege regels wachten op je.
Klaar om van de leegte
verlost te worden.

Zijn wij mensen niet precies zo?

Wanneer wij lege regels hebben,
vullen we ze altijd op.
Er is altijd wel iets
wat achter de lege regels schuil gaat.
Nooit blijven ze onbeschreven.

Neem een lege regel dag,
en voed hem met leegte.
Ga zitten, staar voor je uit.
Ga naar het strand,
laat de wind je leeg maken.

Want die lege regels,
mogen wel eens onbeschreven blijven.

zondag 8 mei 2011

Woorden

De woorden zitten vast in mijn hoofd.
Het zijn er veel, verschrikkelijk veel.
Ze willen er allemaal uit,
maar lijken geen weg naar buiten te kunnen vinden.

Het zijn woorden die ik liefheb,
die ik wil opschrijven,
om te koesteren, te bewaren.

Het zijn woorden die ik haat,
woorden die je me nooit zult horen zeggen.
Maar die ik wil opschrijven,
om ze vervolgens los te laten.

De woorden die ik liefheb,
fluisteren zachtjes mijn naam,

zweven langs mijn hoofd,
ze strelen mijn hart.

De woorden die ik haat,
schreeuwen om aandacht,
die ik ze te weinig geef.
ze prikken me, gif vult mijn hart.

De woorden die ik haat,
zijn zwakker dan de woorden die ik liefheb.
Gelukkig.

De woorden die ik liefheb,
koester ik.
De gehate woorden laat ik los.

Allemaal,
zonder ze op te schrijven.

maandag 4 april 2011

Als ik / ik ben

als ik een boom geweest zou zijn,
was ik een knotwilg.
trots rechtop, maar diep geworteld.
de wind krijg me niet om, hoogstens waai ik opzij.
mijn takken zwiepen in de wind.
en als ik gesnoeid wordt, loop ik zo weer uit.

als ik een dier geweest zou zijn,
was ik een vlinder.
kwetsbaar, maar je blaast me niet zo weg.
mijn vleugels opengeslagen, maar ik sluit ze
als je me niet met respect bekijkt.
ik fladder van bloem naar bloem,
en ik leef met de dag.

als ik een bloem geweest zou zijn,
was ik een distel.
Stoer, en met mijn bladeren dans ik in de wind.
Verstopt in het gras, maar zoek, stel je open
en je zult me vinden.

ik hou van mijn leven en mijn ruime zicht.
ik geniet van mijn vrijheid, die heb ik nodig.
en als je me probeert te plukken, zal ik je prikken.

maar ik bén de knotwilg, de vlinder én de distel. Want ik ben Lotte.

zondag 27 maart 2011

Dankbaarheid zonder woorden

Ik had een klant in de kapsalon die niet meer kon praten, mevrouw had een hersenbloeding gehad. Maar toch heeft ze me zonder woorden zo ontzettend geraakt, dat ik me veel meer voldaan voelde dan bij de klanten die wel konden praten. Ik waste het haar, deed de behandeling, gaf haar een kop thee en maakte mijn behandeling af. Toen was het tijd om haar weg te brengen.

Ze legde haar hand in mijn zij, keek me recht in mijn ogen aan, vol dankbaarheid, en ze streek haar hand op en neer.

Ik schoot bijna vol, ik voelde me zo voldaan en gewaardeerd. Veel mensen bedanken wel, maar menen het niet altijd. En de vrouw die niet praten kon, bedankte me zo mooi zonder woorden, ik voelde me ontzettend dankbaar. Zulke momenten maken niet alleen mijn dag, maar mijn hele week goed. Ik vergeet het nooit.

U bedankt, mevrouw.

zondag 20 maart 2011

Neem me mee

Neem me mee
Naar de plek
Die me rust geeft
En waar ik me goed voel

Naar de plek die geen
Haat kent en schaamte
En waar zinloos
Juist zinvol lijkt te zijn

Naar de plek
Waar het altijd veilig is
Waar geen warmte of kou is
Waar geen onrust of woede heerst

Naar de plek die geen naam heeft
Waar elk persoon een belangrijke is
Waar het niet donker wordt
En waar geen angst is

Neem me mee
Naar de plek
Waar iedereen een hart heeft
En liefde voor elkaar

Oh, alsjeblieft,
Neem me mee.

zaterdag 19 maart 2011

Als ik dood ben.

“Kan ik zeggen dat ik het beste uit mijn leven heb gehaald. Dat ik heb geleerd door fouten die niet alleen ik, maar ook de andere mensen om me heen hebben gemaakt. Mijn ziel is een aantal keer op sterven na dood geweest, maar de kracht van de natuur heeft me nieuw leven in geblazen. Ik heb bewust geleefd, en heb spijt van een aantal dingen die ik gedaan heb. En ja, ik geloof. In een god. Ik vind dat god overal zit. Kijk om je heen. God zit in de natuur, in de dagelijkse dingen die je doet. God zit in jezelf. Ieder is zijn eigen god. Want wij zijn in staat om zulke prachtige dingen te maken, te ontdekken, te zien, te vergeten en te herontdekken. Als ik nu dood ga zullen anderen over me zeggen dat ik te vroeg gestorven ben. Maar ik zal het er niet mee eens zijn. Ga ik dood, dan was het mijn lot, en mijn tijd om te gaan. En ik ga met een lach en een traan.”

Wie ben ik?

 Ik ben een zus, een liefde, een gever en een nemer. Ik ben een kind, en ik ben een oude ziel in een jong lichaam. Ik ben rebels, en mag graag anderen uitdagen voor een goede discussie. Als ik de feiten van iets weet, mag ik die graag bij andere mensen onder de neus drukken. Ik denk veel te weten, en ben eigenwijs.
Ik weet wat houden van is. En ik weet ook wat eindeloze onvoorwaardelijke liefde is. Ik weet ook hoe het voelt, en hoe het niet hoort te voelen. Ik weet wat het is om een wederhelft te hebben, maar ik weet ook hoe het is om een wederhelft te zijn.
Alles waar ik achter sta en waar ik een mening over heb, wil ik beargumenteren. Maar lang niet altijd kan dat, want er zijn veel bovennatuurlijke dingen die ik niet kan verklaren maar waar ik wel achter sta.
Ik heb geen angst, maar ik bén de angst. Evenals de liefde, het vertrouwen en ook het wantrouwen.  Ik ben de warmte die je voelt als ik een kamer binnenkom, maar als je wilt kan ik ook de kilte zijn. Ik ben de woede waar mijn hele lichaam zich mee vult als mij onrecht wordt aangedaan. Ik ben het verdriet, net zoals de regen die langs de ramen stroomt op een herfstdag.
Ik ben de ster, die straalt als het nodig is, ik ben de kameleon en maak me onzichtbaar als ik niet gezien wil worden. Ik ben de ondergaande zon die al treurend over de zee kijkt als je treurig op het strand zit.

Ik? Ik ben alles. Ik ben je hele universum.