Een wit doek

Voor veel mensen een normaal,
wit, onbeschilderd doek.
Voor mij een schreeuwerig,
kleurrijk, volgeklad doek.

Ik zie mensen,
vechten voor geloof,
hoop en liefde.
Mensen, die staren naar de leegte.

Mensen die dromen hebben,
maar ze niet waarmaken.
Want ze vinden zichzelf onbelangrijk.
Mensen die hun leven leiden, in plaats van leven.

Mensen die niet met elkaar,
maar tegen elkaar praten.
Ik deed het zelf ook,
Tot ik ontdekte dat het me geen voldaan gevoel gaf.

Ik zie mezelf,
zoeken naar geloof,
hoop en liefde.
Onderweg val ik, vaak.
Maar dat weerhoudt me er niet van,
gewoon weer op te staan.

Voor mij is dat leven.
Mijn geluk zit niet alleen in de pieken,
maar ook in de dalen.
Kijk nog maar eens goed,

naar dat witte doek.