De woorden zitten vast in mijn hoofd.
Het zijn er veel, verschrikkelijk veel.
Ze willen er allemaal uit,
maar lijken geen weg naar buiten te kunnen vinden.
Het zijn woorden die ik liefheb,
die ik wil opschrijven,
om te koesteren, te bewaren.
Het zijn woorden die ik haat,
woorden die je me nooit zult horen zeggen.
Maar die ik wil opschrijven,
om ze vervolgens los te laten.
De woorden die ik liefheb,
fluisteren zachtjes mijn naam,
zweven langs mijn hoofd,
ze strelen mijn hart.
De woorden die ik haat,
schreeuwen om aandacht,
die ik ze te weinig geef.
ze prikken me, gif vult mijn hart.
De woorden die ik haat,
zijn zwakker dan de woorden die ik liefheb.
Gelukkig.
De woorden die ik liefheb,
koester ik.
De gehate woorden laat ik los.
Allemaal,
zonder ze op te schrijven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten